وقتي سفر مي‌روي، چمداني لازم داري كه خوش‌دست و جادار باشد. هر چقدر هم سعي مي‌كني بار كم‌تري برداري، نمي‌شود. بالاخره بايد به اندازه‌ي يك هفته، ده‌روز لباس و وسايل شخصي با خودت داشته باشي. اما براي اين سفر، چمدان به كارت نمي‌آيد، دست‌وپاگير است و وبال گردنت مي‌شود؛ آن‌وقت همه‌چیز به نظرت بار اضافی است؛ پس قيد چمدان را مي‌زني و مي‌روي سراغ يك كوله‌پشتي؛ آن هم يك كوله‌پشتي جمع‌وجور. مثل این فیلم‌ها که چند نفر دارند با بالن سفر می‌کنند، سوخت بالن که تمام می‌شود، برای این‌که سقوط نکنند هر چه بار اضافی دارند می‌ریزند بیرون تا بروند بالا. این‌جا هم اگر بخواهی بروی بالا باید سبک‌بار باشی. اصلاً حسين(ع) جنس زيارتش هم فرق مي‌كند؛ همان‌طور كه جنس عزایش فرق مي‌كند... .‌